Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Συμβουλευτική και Επαγγελματική Καθοδήγηση

Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Συμβουλευτική και Επαγγελματική Καθοδήγηση2016-11-21T13:08:32+00:00

Μεταπτυχιακό ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ

ΠΡΟΦΙΛ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ

Τίτλος Σπουδών Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Συμβουλευτική και Επαγγελματική Καθοδήγηση
Επίπεδο Τίτλου Μεταπτυχιακό
Τμήμα ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
Τύπος Φοίτησης Μερική ή πλήρης
Γλώσσα Διδασκαλίας Ελληνική

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το πρόγραμμα είναι αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και ο τίτλος σπουδών αναγνωρίζεται από το Κυπριακό Συμβούλιο Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών (ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ.).

Η διδασκαλία των μαθημάτων διεξάγεται στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Frederick στη Λεμεσό. Γλώσσα διδασκαλίας του προγράμματος είναι η Ελληνική, ενώ το υλικό μάθησης διανέμεται στους φοιτητές μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του προγράμματος. Η πρακτική άσκηση διεκπεραιώνεται σε εκπαιδευτικά ιδρύματα (γυμνάσια / λύκεια), σε υπηρεσίες απασχόλησης ή τοπικής αυτοδιοίκησης, σε κέντρα ή ινστιτούτα ή άλλα ιδρύματα ιδιωτικά, κοινοτικά ή δημόσια, που εφαρμόζουν το θεσμό της Συμβουλευτικής. Πρακτικές ασκήσεις μπορεί να γίνονται και σε ανάλογα ιδρύματα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Συμβουλευτική και Επαγγελματική Καθοδήγηση ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των σύγχρονων ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων, που έχουν σημαντικές επιδράσεις στο χώρο της εκπαίδευσης γενικά και στην αγορά εργασίας με συνακόλουθη την αναγκαιότητα απόκτησης κατάλληλων ικανοτήτων και δεξιοτήτων του υποψήφιου εργατικού δυναμικού και την υποστήριξή του για το σχεδιασμό της σταδιοδρομίας του. Το πρόγραμμα αυτό επικεντρώνεται στην παροχή γνώσεων, δεξιοτήτων και τεχνικών γενικότερα για την υλοποίηση συμβουλευτικής παρέμβασης και ειδικότερα για την Επαγγελματική Συμβουλευτική.

Με την ολοκλήρωση του Μεταπτυχιακού Προγράμματος οι φοιτητές αναμένεται:

  • Να αυξήσουν τις γνώσεις τους για τις βασικές έννοιες και τεχνικές της Συμβουλευτικής και της Επαγγελματικής Καθοδήγησης
  • Να εφαρμόσουν τη θεωρία στην ανάπτυξη, υλοποίηση και αξιολόγηση παρεμβάσεων Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Καθοδήγησης
  • Να προάγουν την επιστημονική γνώση που σχετίζεται με τη Συμβουλευτική και την Επαγγελματική Καθοδήγηση με τη διεξαγωγή σχετικών ερευνών και την πραγματοποίηση μελετών.
  • Να εκπονούν και να εφαρμόζουν προγράμματα σχετικά με τη Συμβουλευτική και την Επαγγελματική Καθοδήγηση και να παρέχουν στους πολίτες κάθε είδους σχετική υπηρεσία.

ΣΚΟΠΟΣ

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα με τίτλο Συμβουλευτική και Επαγγελματική Καθοδήγηση σκοπό έχει την ειδίκευση στη Συμβουλευτική και στην Επαγγελματική Καθοδήγηση ώστε οι απόφοιτοι να είναι ικανοί να υποβοηθήσουν μαθητές/τριες και νέους/ες να αναπτυχθούν ψυχολογικά και επαγγελματικά, να αντιμετωπίσουν κοινωνικά θέματα ή/και να επιλέξουν συνειδητά και υπεύθυνα επαγγελματική κατεύθυνση.

 ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα απευθύνεται σε αποφοίτους Ανώτατης εκπαίδευσης οι οποίοι προέρχονται από το χώρο των Επιστημών της Αγωγής, Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών, όπως των Τμημάτων:

  • Προδημοτικής Εκπαίδευσης
  • Δημοτικής Εκπαίδευσης
  • Κοινωνικής Εργασίας
  • Ψυχολογίας
  • Νοσηλευτικής
  • Κοινωνιολογίας
  • Επισκεπτών Υγείας

Οι απόφοιτοι του προγράμματος θα έχουν δυνατότητες εργοδότησης σε τρεις τομείς: Δημόσιο, Ιδιωτικό και στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο δημόσιο τομέα διορίζονται ως Λειτουργοί Καθοδήγησης και Επαγγελματικού Προσανατολισμού που στελεχώνουν τα Γυμνάσια και τα Λύκεια με ειδικευμένα άτομα που λειτουργούν ως σύμβουλοι των μαθητών / νέων σε τομείς οικογενειακών, κοινωνικών, προσωπικών και επαγγελματικών θεμάτων που τους απασχολούν. Στον ιδιωτικό τομέα οι απόφοιτοι έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν υπηρεσίες ως αυτοεργοδοτούμενοι Σύμβουλοι Σπουδών. Επίσης οι απόφοιτοι μπορούν να εργαστούν σε Κοινοτικά ή Ιδιωτικά Κέντρα Πρόληψης και Συμβουλευτικής Νέων.

 ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Οι διδάσκοντες στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα είναι κυρίως μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Frederick. Παράλληλα το πρόγραμμα στελεχώνεται με Επισκέπτες Καθηγητές, καθώς και ειδικούς επιστήμονες αναγνωρισμένου κύρους με γνώσεις και εμπειρίες τόσο του γνωστικού αντικειμένου που πραγματεύονται όσο και της κοινωνικής πραγματικότητας.

ΔΟΜΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Κατηγορία Μαθημάτων ECTS
 Υποχρεωτικά Μαθήματα 74
 Μαθήματα επιλογής 16
ΣΥΝΟΛΟ 90

Ο φοιτητής πρέπει να συμπληρώσει επιτυχώς 74 ECTS, από την ακόλουθη λίστα μαθημάτων:

No. Κωδικός Όνομα ECTS Ώρες / εβδ.
1 DGC501 Θεωρία και Πράξη της Συμβουλευτικής: Θεωρίες Ατομικής Συμβουλευτικής 8 3
2 DGC502 Δεξιότητες και τεχνικές Συμβουλευτικής – Η συμβουλευτική συνέντευξη και η μεθοδολογία της (Ασκήσεις) 8 3
3 DGC505 Δεοντολογία της Συμβουλευτικής 6 2
4 DGC511 Πρακτική Άσκηση 15 0
5 DGC512 Διατριβή Μάστερ 15 3
6 DGC513 Αντιρατσιστική – Διαπολιτισμική Αγωγή 8 3
7 DGC514A Μεθοδολογία της Έρευνας 4 3
8 DGC514B Εισαγωγή στην Ψυχομετρία 4 3
9 DGC516 Η Λήψη Απόφασης στη Συμβουλευτική 6 2

Ο φοιτητής πρέπει να συμπληρώσει επιτυχώς 16 ECTS, από την ακόλουθη λίστα μαθημάτων:

No. Κωδικός Όνομα ECTS Ώρες / εβδ.
1 DGC507 Σταδιοδρομία: Βασικές θεωρίες της ανάπτυξης του ατόμου για τη σταδιοδρομία 8 3
2 DGC508 Μεθοδολογία, τεχνικές και εργαλεία αξιολόγησης στον Επαγγελματικό Προσανατολισμό (Ασκήσεις) 8 3
3 DGC509 Πρόληψη και Πρώιμη Παρέμβαση εθιστικών συμπεριφορών 8 3
4 DGC510 Συμβουλευτική για Ανθεκτικότητα σε παιδία και εφήβους Υψηλού Κινδύνου 8 3

COURSE DETAILS

COURSE INFORMATION PACKAGE

Course Unit Title THEORY AND PRACTICE OF COUNSELING: THEORIES OF INDIVIDUAL COUNSELING
Course Unit Code DGC501
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Να περιγράφει, να συζητεί και να εφαρμόζει κεντρικές θεωρίες της Συμβουλευτικής Ψυχολογίας.
  2. Να κατανοεί το ρόλο του συμβούλου γενικά αλλά και του επαγγελματικού συμβούλου και της συμβολής του στην προσωπική και επαγγελματική συμβουλευτική.
  3. Να εξοικειωθεί με τις βασικές δεξιότητες της Συμβουλευτικής και τις ιδιαιτερότητες και τεχνικές της συμβουλευτικής συνέντευξης.
  4. Να αναπτύξει κριτική σκέψη και να χρησιμοποιεί επιστημονικό συλλογισμό για την αξιολόγηση διαφορετικών προσεγγίσεων
  5. Να εφαρμόσει τις αποκτημένες γνώσεις στην καθημερινότητα του και ιδιαίτερα να μπορεί να εφαρμόσει τις αποκτημένες γνώσεις για αποτελεσματική Συμβουλευτική και Επαγγελματική καθοδήγηση.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components Διαλέξεις, συζητήσεις στην τάξη, βιωματικές ασκήσεις.
Course Contents 1. Έργο της Συμβουλευτικής Ψυχολογίας. Ορισμοί, Σκοποί, Στόχοι, Ομάδες Στόχου. Οι χώροι άσκησης της Συμβουλευτικής Ψυχολογίας / της Επαγγελματικής Καθοδήγησης.

2. Βασικές θεωρίες Συμβουλευτικής Ψυχολογίας και οι τεχνικές τους: Λογικές ενορατικές θεωρίες (Freud), Λογικο-θυμική προσέγγιση (Εllis), Συνδιαλεκτική ανάλυση (Berne), Ενορατικές – συναισθηματικές θεωρίες (Rogers), Γνωσιακή – συμπεριφοριστική θεωρία(Bandura, Beck), Συστημική προσέγγιση.

3. Βασικές έννοιεςστη Συμβουλευτική Ψυχολογία: Αναγνώριση συναισθημάτων, ενσυναίσθηση, θεραπευτική σχέση, επικοινωνία (λεκτική, μη-λεκτική), αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση.

4. Δεξιότητες Συμβουλευτικής: Εισαγωγή στη Συνέντευξη.

Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Ασημάκης, Π. (1999). Σύγχρονες Ψυχοθεραπείες στην Ελλάδα. Αθήνα: University of Indianapolis Athens Press.
  • Γεωργίου, Σ. (2003). Εκπαιδεύοντας Ψυχολόγους στη Συμβουλευτική. Αθήνα; Ελληνικά Γράμματα.
  • McLeod, J. (2005). Εισαγωγή στη Συμβουλευτική. Αθήνα: Μεταίχμιο.
References
  • Ελληνική :
  • Κοσμόπουλος, Α.Β., Μουλαλούδης, Γ. Α. (2003). O Carl Rogers και η προσωποκεντρική θεωρία για την ψυχοθεραπεία και την εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαλικιώση-Λοϊζου, Μ. (1999). Συμβουλευτική Ψυχολογία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαλικιώση-Λοϊζου, Μ. (1999). Συμβουλευτική Ψυχολογία στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • McLeod, J. (2005). Εισαγωγή στη Συμβουλευτική. Αθήνα: Μεταίχμιο.
  • Παπαδιώτη-Αθανασίου, Β. (2006). Οικογενειακή Συστηματική Θεωρία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Σταλίκας, Α. & Χαμοδράκα, Μ. (2004). Η Ενσυναίσθηση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Σταλίκας, Α. (2005). Θεραπευτικές Παρεμβάσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Αγγλική:
  • Davis – Pope, D.B., Coleman, Hardin, L.K., MingLiu, W., Toporek, R.L. (2003). Handbook of Counseling and Psychotherapy. California: Sage
  • Feltman, C., & Horton I. (2006). The Sage Handbook of Counseling and Psychotherapy. London: Sage
  • Yalom, I.D. (1985). The Theory and Practice of Group Psychotherapy. Basic books: A Division of Harper-Collins Publishers.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ μικροέρευνα.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Assessment methods and criteria
Midterm Exam 30%
Project 20%
Final Exam 50%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title SKILLS AND TECHNIQUES OF COUNSELING: THE METHODOLOGY OF COUNSELING INTERVIEW
Course Unit Code DGC502
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Μπορούν να κατανοούν και να αναλύουν τις θεωρίες της συμβουλευτικής συνέντευξης, τις μορφές της καθώς και τη σημασία της συνέντευξης ως ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών. Ανάλυση των κοινωνικοπολιτιστικών στοιχείων που συμμετέχουν κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων με εξυπηρετούμενους,
  2. Μπορούν να χρησιμοποιούν τις δεξιότητες και τεχνικές συμβουλευτικής και να μπορούν να αναγνωρίζουν πώς το προσωπικό τους στυλ, οι προηγούμενες εμπειρίες και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους, μπορεί να επηρεάσει την επικοινωνία τους με άλλους.
  3. Κατανοούν τις βασικές αρχές για διάγνωση του προβλήματος, καθορισμό στόχων, δημιουργία εναλλακτικών λύσεων, επιλογή και εφαρμογή ενός σχεδίου δράσης και αξιολόγηση της διαδικασίας.
  4. Αναπτύξουν δεξιότητες εφαρμογής γνώσεων στη πράξη: να συμμετέχουν σε role plays όπου θα αναμένεται από τους σπουδαστές να εφαρμόζουν τις τεχνικές που διδάσκονται, να ασκούν κριτική και αυτοκριτική σε συνεντεύξεις και role plays των ιδίων και των συμφοιτητών τους.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents 1. Η Συμβουλευτική Συνέντευξη: ορισμός της συμβουλευτικής συνέντευξης και χαρακτηριστικά της, ο ρόλος της συνέντευξης στη συμβουλευτική, στάδια της συνέντευξης, το περιβάλλον της συνέντευξης και η πρώτη συνάντηση.

2. Δεξιότητες Συμβουλευτικής Συνέντευξης – Είδη Ερωτήσεων (ανοιχτές, κλειστές, καθοδηγητικές, διευκρινιστικές κ.α.) Τεχνικές συνέντευξης: Αντανάκλαση, ανατροφοδότηση, διασαφήνιση, περίληψη, αντιμετώπιση, ανατροφοδότηση, εστίαση, επαναφορά, περίληψη.

3. Προϋποθέσεις και εμπόδια για επιτυχημένη συνέντευξη.

4. Ζητήματα που σχετίζονται με την αντίδραση και τους φόβους του πελάτη στη συμβουλευτική διαδικασία.

5. Εξειδικευμένες δεξιότητες και ειδικοί πληθυσμοί: Συνέντευξη με ειδικές πληθυσμιακές ομάδες: παιδιά, οικογένειες/ ομάδες, μειονότητες.

6. Τερματισμός συνέντευξης και βασικές δεξιότητες στην τελευταία συνέντευξη.

7. Μελέτες περιπτώσεων – πρακτική εφαρμογή.

Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Ivey, A.E. & Gluckstern, N.B. (1999). Συμβουλευτική: βασικές δεξιότητες επιρροής. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Κλεφτάρας, Γ. (2009). Πολιτισμική και Διαπολιτισμική συμβουλευτική. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Σταλίκας, Α. (2011). Θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αθήνα: Τόπος.
References
  • Breakwell, G. (1995). H συνέντευξη. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Ivey, A.E., Gluckstern, N.B., Bradford Ivey, M. (1996). Συμβουλευτική Μέθοδος Πρακτικής Προσέγγισης. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Nathan, R. & Hill, L. (2006). Επαγγελματική Συμβουλευτική: Η συμβουλευτική προσέγγιση της επαγγελματικής επιλογής και σταδιοδρομίας. (Δ. Σιδηροπούλου-Δημακάκου, μετάφραση – επιστημονική επιμέλεια). Αθήνα: Μεταίχμιο.
  • Feltham, C., & Horton, I. (2006). The Sage Handbook of Counseling and Psychotherapy. London: Sage
  • Hargie, D.W. (ed.). (1993). The Handbook of Communication Skills. London: Routledge
  • Herr, E.L., Cramer, S. H., & Niles, S.G. (2004). Career Guidance and Counseling through the Life Span (6th edition). Pearson Education, Inc.
  • Locke, D.C., Myers, J.E., & Herr, E.L. (2001). The Handbook of counseling. Thousand Oaks, CA:Sage.
  • Egan, G. (1998). The skilled helper. A problem-management approach to helping. NY: Brooks/Cole.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις-Ανάλυση θεωρητικού υλικού
Συζητήσεις (Επεξεργασία υλικού με συμμετοχή των φοιτητών)
Μελέτες περιπτώσεων και ασκήσεις στην τάξη
Περιλήψεις διαλέξεων και παρουσιάσεων στην ηλεκτρονική πλατφόρμα
Υπόδηση Ρόλων
Assessment methods and criteria
Midterm Exam 30%
Experiential exercises/Role play 20%
Final Exam 50%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title ETHICS OF COUNSELING
Course Unit Code DGC505
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 6
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Να αναγνωρίζουν ότι η Συμβουλευτική, ως επάγγελμα που ανήκει στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες, διέπεται από ένα σύστημα αξιών και αρχών που διαμορφώνουν την Δεοντολογία της.
  2. Να περιγράφουν τo εσωτερικό περιεχόμενο των όρων «αξίες», «αρχές» και «δεοντολογία», ως απαραίτητα χαρακτηριστικά ενός «επαγγέλματος» στην εφαρμογή του.
  3. Να περιγράφουν εν συντομία την ιστορική, φιλοσοφική και θρησκευτική προέλευση της «Δεοντολογίας» ή «Ηθικής Φιλοσοφίας» για την βαθύτερη και ευρύτερη κατανόηση του αντικειμένου της, στα πλαίσια της δυναμικής αλληλεπίδρασης της ανθρώπινης συμπεριφοράς με το κοινωνικο-πολιτισμικό και ιστορικό πλαίσιο.
  4. Να αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα και χρησιμότητα ύπαρξης ενός κώδικα Δεοντολογίας στην Συμβουλευτική, λόγω των πολύπλοκων και συχνά αντιφατικών προβλημάτων και διλημμάτων που αναφύονται κατά την άσκηση της Συμβουλευτικής.
  5. Να περιγράφουν περαιτέρω τις ενδεικτικές όψεις ενός Κώδικα Δεοντολογίας για τον σύμβουλο, σε σχέση με: τον εαυτό του, το επάγγελμά του, το επαγγελματικό του πλαίσιο, το κοινωνικο-πολιτισμικό πλαίσιο και τον πελάτη/συμβουλευόμενο.
  6. Να περιγράφουν ειδικότερα τις βασικές κοινές αξίες και αρχές που εμπεριέχονται σε Κώδικες Δεοντολογίας της Συμβουλευτικής.(BACP, ACA): σεβασμός στην αξιοπρέπεια του ατόμου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, προστασία της ασφάλειας του ατόμου, διασφάλιση της ακεραιότητας της σχέσης συμβούλου-πελάτη, διασφάλιση της ποιότητας υπηρεσιών, της εχεμύθειας, της εμπιστοσύνης, του σεβασμού του ατόμου, της αυτονομίας/αυτοδιάθεσης του κ.αλ.
  7. Να αναγνωρίζουν τα προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά που χρειάζεται να διαθέτουν οι σύμβουλοι: Ειλικρίνεια, ακεραιότητα, ευκαμψία, αυτοεπίγνωση, επίγνωση του προσωπικού συστήματος αξιών, γνώσεις και δεξιότητες, κρίση κ.άλ. (BACP).
  8. Να αναγνωρίζουν τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν κατά την άσκηση του επαγγέλματος της Συμβουλευτικής και να περιγράφουν τα είδη των διλημμάτων.(πχ. διπλές σχέσεις, εμπιστευτικότητα κτλ.).
  9. Να προτείνουν μεθόδους και δεξιότητες αντιμετώπισης αυτών των διλημμάτων, καθώς και την χρήση της σχετικής νομοθεσίας.
  10. Να αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα εφαρμογής της Δεοντολογίας στην Συμβουλευτική οικογένειας, συζύγων , γονέων.
  11. Να αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα εφαρμογής της Δεοντολογίας της Συμβουλευτικής σε Επαγγελματικούς Φορείς: σχολική κοινότητα, χώροι εργασίας, Υπηρεσίες Υγείας-Πρόνοιας, Φορείς ευπαθών κοινωνικών ομάδων κτλ.
  12. Να καλλιεργήσουν τον απαιτούμενο επαγγελματισμό μέσα από τη μελέτη και ανάλυση ασκήσεων και πραγματικών περιστατικών ώστε να λειτουργήσουν δεοντολογικά στους επαγγελματικούς φορείς που θα ασκήσουν το επάγγελμα.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents –   Η Συμβουλευτική, διέπεται από ένα σύστημα αξιών και αρχών που διαμορφώνουν την Δεοντολογία της.
–  Περιγραφή των όρων, αξίες, αρχές και δεοντολογία, ως απαραίτητα χαρακτηριστικά του επαγγέλματος της Συμβουλευτικής.
–   Σύντομη περιγραφή της ιστορικής, φιλοσοφικής και θρησκευτικής προέλευσης  της Δεοντολογίας ή Ηθικής Φιλοσοφίας.
–  Αναγκαιότητα και χρησιμότητα ύπαρξης ενός  Κώδικα Δεοντολογίας στην Συμβουλευτική.
–  Ενδεικτική περιγραφή ενός Κώδικα Δεοντολογίας για το σύμβουλο, σε σχέση με: τον εαυτό του, το επάγγελμά του, το επαγγελματικό του πλαίσιο, το κοινωνικο-πολιτισμικό πλαίσιο και τον πελάτη/συμβουλευόμενο.
–  Περιγραφή και ανάλυση ειδικότερα των βασικών αξιών και αρχών που εμπεριέχονται σε Κώδικες Δεοντολογίας της Συμβουλευτικής (BACP, ACA).
–  Τα προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά που χρειάζεται  να διαθέτουν οι σύμβουλοι: ειλικρίνεια, ακεραιότητα, αυτοεπίγνωση, επίγνωση του προσωπικού συστήματος αξιών, γνώσεις και δεξιότητες κ.άλ. (BACP).
–  Τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν κατά την άσκηση του επαγγέλματος της Συμβουλευτικής  και περιγραφή τους (πχ. διπλές σχέσεις, εμπιστευτικότητα κτλ.)
–  Μέθοδοι και δεξιότητες αντιμετώπισης αυτών των διλημμάτων, και χρήση της σχετικής νομοθεσίας.
–  Εφαρμογή της Δεοντολογίας στην Συμβουλευτική Οικογένειας, Συζύγων, Γονέων.
–  Εφαρμογή της Δεοντολογίας της Συμβουλευτικής σε Επαγγελματικούς Φορείς: σχολική κοινότητα, χώροι εργασίας, Υπηρεσίες Υγείας-Πρόνοιας, Φορείς  ευπαθών κοινωνικών ομάδων κτλ.
–  Καλλιέργεια του απαιτούμενου επαγγελματισμού μέσα από τη μελέτη και ανάλυση ασκήσεων και πραγματικών περιστατικών.
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Δημητρόπουλος, Ευστάθιος,(2005), «Συμβουλευτική-Προσανατολισμός», Σειρά Συμβουλευτική –Προσανατολισμός-Επαγγελματική Ψυχολογία, Κεφάλαιο Δέκατο: Αρχές και Δεοντολογία στην Ασκηση της Συμβουλευτικής, Εκδότης : Γρηγόρης, Αθήνα.
  • McLeon, John, (2005), “Εισαγωγή στην Συμβουλευτική» ,Κεφάλαιο 15, «Ηθικές Αρχές, Αξίες και Δεοντολογία στην Πρακτική της Συμβουλευτικής», ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, Αθήνα.
  • Nelson-Jones, Richard.(2009)“Βασικές Δεξιότητες Συμβουλευτικής –Ένα Εγχειρίδιο για βοηθούς»(Διαχείριση Ηθικών και Δεοντολογικών Ζητημάτων), Επιστημ. Επιμέλεια: Μ .Μαλικιώτη- Λοϊζου,Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,Εκδ. ΠΕΔΙΟ
References
  • Corey ,Gerald,(2009),” Theory and Practice of Counseling and Psychotherapy” ,Chapter 3, Ethical Issues in Counseling Practice, (8th edition)Thomson and Brooks/Cole,USA
  • Cottone,R.(2006) Counseling Ethics and Decision-Making (3rd Edition), USA:Brooks/Cole.
  • McLeon, John, ( 2005, 2009, 2013)”An Introduction to Councelling” Open University Press,Maidenhead.
  • Remley,T.P.&Herlihy,B.P. (2013). “Ethical,Legal and Professional Issues in Counseling (4rth edition),Merill Counseling Series.
  • Welfel,E.R.(2012). “Ethics in Counseling and Psychotherapy (5th edition), USA: Brooks/Cole.
Planned learning activities and teaching methods –  Εισηγήσεις
–  Παρουσιάσεις διαφανειών(ppt)
–  Ομαδικές ασκήσεις
–  Συζητήσεις/αναλύσεις εννοιών
–  Ανάλυση  περιπτώσεων
–  Ατομική εργασία
Assessment methods and criteria
Midterm Exam 1 20%
Midterm Exam 2 20%
Final Exam 60%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title PRACTICUM
Course Unit Code DGC511
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 15
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Με τη συμπλήρωση της Πρακτικής Άσκησης, οι φοιτητές θα είναι ικανοί να:
  2. Eφαρμόζουν συνειδητά, επιλεγμένα μοντέλα μεθοδολογίας της συμβουλευτικής, ανάλογα με τα προβλήματα και τις ανάγκες που εξυπηρετούν.
  3. Χρησιμοποιούν τις κατάλληλες για κάθε περίπτωση τεχνικές και δεξιότητες, να τις τροποποιούν και να τις προσαρμόζουν κριτικά, ανάλογα με το πολιτισμικό περιβάλλον και τις ανάγκες των χρηστών.
  4. Εφαρμόζουν θεωρητικές έννοιες και πρακτικές που έχουν δοκιμαστεί εμπειρικά με επιτυχία.
  5. Εφαρμόσουν καλές πρακτικές στο πλαίσιο πρακτικής τους.
  6. Αναγνωρίζουν τη σημασία της συνεχιζόμενης επαγγελματικής εξέλιξης, της εποπτείας και της συμβουλευτικής στην οργάνωση.
  7. Εξοικειωθούν με βασικές δεξιότητες της Συμβουλευτικής και τις ιδιαιτερότητες και τεχνικές της συμβουλευτικής συνέντευξης.
  8. Αναπτύξουν κριτική σκέψη και να χρησιμοποιούν επιστημονικό συλλογισμό για την αξιολόγηση διαφορετικών προσεγγίσεων.
  9. Μπορούν να εφαρμόσουν τις αποκτημένες γνώσεις για αποτελεσματική Συμβουλευτική και Επαγγελματική καθοδήγηση.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents – Innovations within the context of social entrepreneurship, ideas, opportunities and analysis of good practices in European countries
– The social economy in the European countries, traditional institutions and the develop of social enterprises
– The development and establishment of the philosophy and good practices that lead to the creation of productive social enterprises
– Systematic evaluation of the success factors leading to the creation of business plans for a social enterprise
– Different models of social enterprises, like cooperatives or non-profit making – organisations
– Creating a business plan, the preparation stage, commencement, operation, development and methods of achieving business goals
– The nature of small enterprises and stages of adopting and managing innovations
– Development and aspects of operation of the model of social enterprises and social franchising
– Activities reinforcing entrepreneurship among young people and women in contemporary social enterprises
– The development of social control systems and evaluation of the effectiveness of social enterprises in society
– Social sensitisation of: changes at the personal level of behaviour, saving money and finance, professional behaviour
– Future prospects: reinforcing the potential of the social economy and entrepreneurship – major challenges
– Public policies and future prospects related to the social economy and social enterprises
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • McLeod, J. (2005). Εισαγωγή στη Συμβουλευτική. Αθήνα: Μεταίχμιο.
  • Σταλίκας, Α. (2005). Θεραπευτικές Παρεμβάσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαλικιώση-Λοϊζου, Μ. (1999). Συμβουλευτική Ψυχολογία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαλικιώση-Λοϊζου, Μ. (1999). Συμβουλευτική Ψυχολογία στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
References
  • • Κανδυλάκη, Α.(2008). Συμβουλευτική στην Κοινωνική Εργασία, Δεξιότητες και Τεχνικές. Αθήνα: Τόπος.
  • • Kατάκη Χ. & Ανδρουτσοπούλου Α. (2003). Με γόμα και καθρέφτη. Εννιά ιστορίες συστημικής ψυχοθεραπείας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • • Τσιάντης, Γ.(2005). Εργασία με τους γονείς: ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία με παιδιά και εφήβους. Αθήνα: Καστανιώτη.
Planned learning activities and teaching methods The major teaching methods to be implemented are the following: a). Direct dialogue: the lecturer, by using carefully selected and formulated questions, leads students towards a specific topic of knowledge. b). Brainstorming: the topic to be studied is presented to students and then they are requested to express freely their ideas and thoughts related to the specific topic. c). Group work: students are divided in groups, with the aim to exchange ideas and experiences related to a specific subject that they are studying. d). Role play: the scenario related to situations, at the professional or social level is presented to students. Students play roles, like actors, which aim to understand better the situation that is presented in the scenario.
Assessment methods and criteria
Language of instruction Greek
Work placement(s) No
Course Unit Title ANTIRACIST – INTERCULTURAL EDUCATION
Course Unit Code DGC513
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Περιγράφουν και να συζητούν για θέματα όπως: Μετανάστευση, μειονοτικές και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.
  2. Να κατανούν την ετερότητα και να την αποδέχονται.
  3. Να εξοικειωθούν με την εκπαίδευση που έχει στόχο τη συμπαράσταση των ατόμων που καταπιέζονται, απορρίπτονται από την κυρίαρχη κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκουν και η ζωή τους σημαδεύεται από τις διακρίσεις, την εχθρότητα και την εκμετάλλευση από αυτήν.
  4. Να κατανοήσουν τις διαδικασίες συγκρότησης των έμφυλων ταυτοτήτων ως κοινωνικο-πολιτισμικών κατασκευών και να ευαισθητοποιηθούν στους πολιτικούς λόγους που κάνουν επιτακτική την ανάγκη μετασχηματισμού της κοινωνίας σε πιο σύμμετρες ως προς το φύλο μορφές.
  5. Να κατακτήσουν γνώσεις, αυτογνωσία και δεξιότητες για την ενσωμάτωση της οπτικής του φύλου στη συμβουλευτική και επαγγελματική καθοδήγηση.
  6. Να δημιουργήσουν ή να βελτιώσουν ικανότητες διαπολιτισμικής επικοινωνίας (cultural awareness, cultural competence).
  7. Να εντρυφήσουν σε ζητήματα και συνέπειες που προκύπτουν από ένα ενδεχόμενο πολιτισμικό σοκ (cultural shock).
  8. Να εφαρμόσουν μοντέλα εκπαίδευσης με στόχο τον πολιτισμικό αλληλοσεβασμό και τον πολιτισμικό διεθνισμό.
  9. Να κατανοήσουν τις πτυχές και τον ρόλο του/της διαπολιτισμικού/ής συμβούλου.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents –  Μειονοτικές εθνοπολιτισμικές και κοινωνικές ομάδες
–  Διαπολιτισμική αγωγή
–  Πολιτικές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης
–  Η διάσταση του φύλου στη  συμβουλευτική και την επαγγελματική καθοδήγηση: σύντομη θεωρητική επισκόπηση
–  Ασκήσεις ευαισθητοποίησης /δράσεις συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού με την οπτική του φύλου
–  Έργο της Διαπολιτισμικής Συμβουλευτικής. Ορισμοί, Σκοποί, Στόχοι, Ομάδες Στόχου, Δεξιότητες
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Banks, J. A. (1998), An introduction to multicultural education, Boston, MA Toronto: Allyn and Bacon
  • Δαμανάκης, Μ. (1989β). «Πολυπολιτισμική και Διαπολιτισμική Αγωγή», Τα Εκπαιδευτικά, τχ. 16, Αθήνα, Εκπαιδευτικός σύνδεσμος, σσ. 75-87.
  • Καλατζή-Αζίζι, Α., Ζώνιου-Σιδέρη, Α., Βλάχου, Α., (1998). Προκαταλήψεις και Στερεότυπα. Δημιουργία και Αντιμετώπιση. Αθήνα, ΥΠ.Ε.Π.Θ.-Γ.Γ.Λ.Ε.
  • Κοσμίδου-Hardy, Χ. (1999). «Η συμβολή της αναπτυξιακής Συμβουλευτικής για την προώθηση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας: Έμφαση στην κριτική αυτο- γνωσία και κοινωνιο-γνωσία του εκπαιδευτικού».Στο: Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού, τχ. (50-51),21-57 Αθήνα, ΕΛ.Ε.ΣΥ.Π. – Ελληνικά Γράμματα.
  • Κρίβας, Σ.(1999). «Αξίες και ανάπτυξη για τη σταδιοδρομία μέσω της διαπολιτισμικής συμβουλευτικής: η συγκρότηση ενός μοντέλου». Στο: Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού, (50-51), 58-65, Αθήνα, ΕΛ.Ε.ΣΥ.Π. – Ελληνικά Γράμματα.
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΦΥΛΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • http://www.isotita-epeaek.gr/welcome.htm
References
  • Banks, J. A. (Ed.) (2004), Diversity and Citizenship Education: Global Perspectives, San Francisco: Jossey-Bass.
  • Banks, J. A., & Banks, C. A. M. G. (Eds.) (2001). Multicultural education: Issues and perspectives, New York: John Wiley.
  • Banks, J. A. (2001). Cultular Diversity and Education –Foundations,Curriculum
  • Banks, J. A. (1994). Stages of ethnicity, in Multiethnic Education (σσ. 222-231). (3η έκδοση). Boston, MA: Allyn & Bacon
  • Cummins, J. (1999). Ταυτότητες υπό Διαπραγμάτευση-Εκπαίδευση με σκοπό την Ενδυνάμωση σε μια Κοινωνία της Ετερότητας. Μετάφραση: Σ. Αργυρή, εισαγωγή-επιμέλεια: Ε. Σκούρτου, Αθήνα, Gutenberg
  • Pedersen, P., (2000α). A Handbook for developing multicultural awareness: Third edition, Alexandria, VA: American Counseling Association.
  • Pedersen, P., (2000β). Hidden messages in culture-centered counseling: A Triad Training Model, Thousand Oaks, CA: SAGE
  • Pedersen, P.B., Draguns J.G., Lonner W. J. & Trimble J. E., (2002). Counseling across cultures: Fifth edition, Thousand Oaks, CA: SAGE.
  • Ponterotto, J. G., Casas, J. M., Suzuki, L. A., & Alexander, C. M., (2001). Handbook of multicultural counseling: Second edition, Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
  • Γεωργογιάννης, Π., (1997). “Μοντέλα εκπαίδευσης παιδιών μειονοτήτων και μετακινούμενων πληθυσμών. Ειδικές προτάσεις για τις βαλκανικές χώρες”, Εκπαίδευση και Διαπολιτισμική Επικοινωνία, Gutenberg, σσ.125-134.
  • Δαμανάκης, Μ., (1997α). «Αναζήτηση μιας Εκπαιδευτικής Πολιτικής για τα παιδιάτων Μεταναστών στην Ευρώπη». Στο: Η Γλωσσική Εκπαίδευση των ΕλλήνωνΜεταναστών στην Ευρώπη. ΥΠΕΠΘ-Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα, σσ. 33-42.
  • Κανακίδου, Ε. / Παπαγιάννη, Β. (1998). Διαπολιτισμική Αγωγή. Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα.
  • Φατούρου-Χαρίτου, Μ. (1994). «Συμβουλευτική Γονέων Μεταναστών», Περ. Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, τχ. 84-85. Αθήνα, Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, σσ.70-86.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ μικροέρευνα.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Assessment methods and criteria
Midterm Exam 30%
Project 20%
Assignments 10%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title RESEARCH METHODOLOGY
Course Unit Code DGC514A
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 4
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Oικοδομήσει μία ολοκληρωμένη αντίληψη για τις μεθόδους έρευνας και να είναι σε θέση να τις εφαρμόζουν για το σχεδιασμό και την ολοκλήρωση μιας ερευνητικής δραστηριότητας
  2. Eφαρμόζει κατάλληλη μεθοδολογική προσέγγιση για τη συλλογή, την οργάνωση, κωδικοποίηση και ανάλυση ποσοτικών δεδομένων, έχοντας επίγνωση των πλεονεκτημάτων και των περιορισμών της κάθε προσέγγισης
  3. Eφαρμόζει βασικές μεθόδους ανάλυσης ποιοτικών δεδομένων, όπως η αναλυτική επαγωγή, η συνεχής σύγκριση και η ανάλυση περιεχομένου, για να καταλήγει σε εμπειρικά θεμελιωμένες θεωρίες
  4. Aξιολογεί την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των δεδομένων
  5. Σχεδιάζει και αναπτύσσει έγκυρα και αξιόπιστα ερωτηματολόγια, δοκίμια, συνεντεύξεις και άλλα ερευνητικά εργαλεία για τη συλλογή δεδομένων.
  6. Αξιοποιεί δείκτες περιγραφικής στατιστικής για να παρουσιάζει την κεντρική τάση και τη διασπορά μετρήσεων μεταβλητών, αλλά και για να εντοπίζει ενδείξεις για ύπαρξη σχέσεων μεταξύ μεταβλητών ή διαφορών μεταξύ ομάδων ή μετρήσεων
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents
  1. Τα στάδια ανάπτυξης ενός σχεδίου έρευνας.
  2. Θέματα ηθικής και δεοντολογίας στη συλλογή δεδομένων από το δείγμα και στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων μετά τη σχετική ανάλυση.
  3. Συλλογή στοιχείων από βιβλιογραφική ανασκόπηση και μηχανές αναζήτησης για εργαλεία συλλογής δεδομένων σχετικών με ένα θέμα. Αξιολογική, κριτική προσέγγιση. APA style.
  4. Σύνδεση των ερευνητικών ερωτημάτων μίας έρευνας με τη μέθοδο συλλογής δεδομένων. Εντοπισμός μεταβλητών και σχεδιασμός πλάνου. Πειραματικοί και ψευδοπειραματικοί σχεδιασμοί.
  5. Εργαλεία συλλογής δεδομένων ποσοτικής έρευνας. Δοκίμιο, ερωτηματολόγιο, δομημένη συνέντευξη, δομημένη κλείδα παρατήρησης. Μετάφραση ή μεταφορά εργαλείου από άλλο πολιτισμικό περιβάλλον. Έλεγχος εγκυρότητας και αξιοπιστίας με στατιστικές προσεγγίσεις.
  6. Εργαλεία συλλογής δεδομένων ποιοτικής έρευνας. Κλινική συνέντευξη, ομαδική συνέντευξη, παρατήρηση, ημερολογιακή καταγραφή κ.ά. Έλεγχος εγκυρότητας και αξιοπιστίας.
  7. Κριτήρια και μέθοδοι επιλογής του δείγματος σε σχέση με τον πληθυσμό της έρευνας. Μέγεθος του δείγματος με βάση τον αριθμό των μεταβλητών. Αντιπροσωπευτικότητα δείγματος. Σφάλμα δειγματοληψίας.
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Μακράκη, Β. (2005). Ανάλυση Δεδομένων στην Επιστημονική Έρευνα με τη Χρήση του SPSS. Αθήνα: Gutenberg.
  • Aiken, L. (1997). Psychological testing and assessement. Boston: Allyn and Bacon.
  • Cohen, L. & Manion, L. (2000). Research Methods of Education (X. Mitsopoulou & M. Filopoulou, Trans.). New York: Routledge
References
  • Anastasi, A. (1990). Psychological Testing. 6th Edition. NY: Macmillan.
  • Carr, A. (2012). Clinical Psychology, An Introduction. London: Routledge.
  • Cohen, R. (2002). Psychological testing and assessment: an introduction to tests and measurement. Boston: McGraw-Hil.
  • Cronback, L.J. (1970). Essentials of Psychological Testing. 3rd Edition. New York: Harper & Row.
  • Hawarth, J. (1996). Psychological research: innovative methods and strategies. London: Routledge.
  • Kaplan, R. (1997). Psychological testing: principles, applications and issues. Brooks.
  • Kline, P. (1993). The Handbook of Psychological Testing. New York: Routledge
  • Phares, J. (1997). Clinical psychology: concepts, methods and profession. London.
  • Rogers, R. (1995). The psychological testing enterprise: an introduction. Brooks.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ μικροέρευνα.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Μέρος του μαθήματος θα είναι στο εργαστήριο ηλεκτρονικών υπολογιστών όπου οι φοιτητές θα εξοικειωθούν με στατιστικά πακέτα αναλύσεων δεδομένων και προγράμματα ποιοτικής ανάλυσης δεδομένων.
Assessment methods and criteria
Project 20%
Midterm Exam 30%
Final Exam 50%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title INTRODUCTION TO PSYCHOMETRICS
Course Unit Code DGC514B
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 4
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Oικοδομήσει μία ολοκληρωμένη αντίληψη για τις βασικές αρχές ψυχομετρίας
  2. Eλέγχει την εγκυρότητα και την αξιοπιστία ψυχομετρικών εργαλείων.
  3. Aξιολογεί την καταλληλότητα ψυχομετρικών εργαλείων μέτρησης και αξιοποιεί τα αποτελέσματά τους για την εξαγωγή συμπερασμάτων.
  4. Διακρίνει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα διαφορετικών ψυχομετρικών εργαλείων.
  5. Υπολογίζει το βαθμό στατιστικό σφάλματος στη μέτρηση και διακρίνει τις πηγές των σφαλμάτων μέτρησης.
  6. Χρησιμοποιεί στατιστικές μεθόδους για την ανάλυση ψυχομετρικών δεδομένων.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents 1. Ιστορική αναδρομή και κύριοι εκπρόσωποι

2. Βασικές αρχές της ψυχομετρίας.

3. Ψυχομετρικά εργαλεία και μετρικά χαρακτηριστικά.

4. Αξιοπιστία και εγκυρότητα των ψυχομετρικών εργαλείων.

5. Στάδια στην κατασκευή μιας ψυχολογικής δοκιμασίας

6. Ακρίβεια των μετρήσεων,στατιστικό λάθος. Πηγές σφαλμάτων μέτρησης.

7. Κριτήρια αξιολόγησης έρευνας μεβάση ψυχομετρικά εργαλεία.

8. Ηθικά ζητήματα και δεοντολογία στη χρήση των τεστ: Οι υποχρεώσεις των κατασκευαστών και των ειδικών που τα αξιοποιούν

9. Ερωτηματολόγια και τεστ νοημοσύνης και  Ψυχομετρία WAIS, RAVEN

10. Στατιστικές μέθοδοι σε ψυχομετρικά εργαλεία (σύνδεση μεμάθημα DGC 504 A).

11. Ψυχομετρική αξιολόγηση μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστική και μέσω του διαδικτύου.

Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Αλεξόπουλος, Δ. (1998). Ψυχομετρία: Σχεδιασμός Τεστ και Ανάλυση Ερωτήσεων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Αλεξόπουλος, Δ. (2004). Ψυχομετρία: Ιστορία, Θεωρίες και Γενικές Αρχές. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Rao, C. & Sinharay, S. (2007). Handbook of statistics – Psychometrics. Elsevier.
References
  • Αλεξόπουλος, Δ. (2011). Ψυχομετρία. Αθήνα: Πεδίο.
  • Anastasi, A. (1990). Psychological Testing. 6th Edition. NY: Macmillan.
  • Nunnaly, J. & Bernstein, I. (1994). Psychometric theory. McGraw-Hill.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ πρακτική εργασία που ανατίθεται.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Assessment methods and criteria
Assignment 20%
Midterm Exam 30%
Final Exam 50%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title DECISION MAKING PROCESSES IN COUNSELING
Course Unit Code DGC516
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Required) –
Number of ECTS credits allocated 6
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Κατανοεί την επίδραση των εννοιών της αυτογνωσίας και της αυτοαντίληψης στη λήψη αποφάσεων
  2. Περιγράφει σημαντικές πτυχές του αυτό-προσανατολισμού όπως είναι η λήψη αποφάσεων και ο προγραμματισμός.
  3. Αποκτήσει μια ευρεία αντίληψη και κατανόηση των αναπτυξιακών παραγόντων που εμπλέκονται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
  4. Εξοικειωθεί με τους παράγοντες που επηρεάζουν τη λήψη απόφασης
  5. Να αναλύει τρόπους γνωστικής προσέγγισης της κατάστασης απόφασης και τους τρόπους χειρισμού ως προς την υλοποίησή τους
  6. Εφαρμόζει στρατηγικές λήψης απόφασης στη συμβουλευτική διαδικασία
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Γραφείο Διασύνδεσης Πανεπιστημίου Αθηνών (2007) – Συμβουλευτικός οδηγός (Ε.Π. ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ), Αθήνα, εκδ. Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Chimienti, G. – Τριλίβα, Σ. (2002). – Ανακάλυψη, αυτογνωσία, αυτοκυριαρχία, αυτοεκτίμηση. Συναισθηματική και κοινωνική επιδεξιότητα. Ένα εγχειρίδιο τεχνικών. Αθήνα, Πατάκης.
Coleman, D. (1996). H συναισθηματική νοημοσύνη. Γιατί το EQ είναι πιο σημαντικό από το IQ. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
Coleman, D. (1999).  Η συναισθηματική νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Kahney, H. (1997, 2η έκδ.). Λύση προβλημάτων – (μετ. – επιμ. Π. Λ. Ρούσσος). Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα.
Καλογήρου, Κ. (1987, 2η έκδ.). Μάθηση – άσκηση για λήψη αποφάσεων: επαγγελματική διαπαιδαγώγηση, Αθήνα, Δημ. Ν. Παπαδήμα.
Κασσωτάκης, Μ. (2002). Η πληροφόρηση για τις σπουδές και τα επαγγέλματα και η μεθοδολογία της. Στο Μ. Κασσωτάκης (επιμ.). Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός: Θεωρία και Πράξη (σ.σ. 276-314). Αθήνα: Τυπωθήτω
Σιδηροπούλου-Δημακάκου, (2008). Πρόγραμμα Ανάπτυξης Δεξιοτήτων Λήψης Εκπαιδευτικών και Επαγγελματικών Αποφάσεων. Κέντρο Έρευνας και Αξιολόγησης στην Επαγγελματική Συμβουλευτική, Τομέας Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών.Β. ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Buck, R. (1984). The communication of emotion. New York: Guilford.
Burns, R. (1982). Self-concept development and education. London: Holt,
Rinehart and Winston.27
Gardner, H. (1993). Multiple intelligences. The theory in practice. New York:
Basic Books.
Hattie, J. (1992). Self concept. Hillsdale, N.J.: Lawrence Elbaum.
LeDoux, J. (1996). The emotional Brain. New York: Simon and Schuster.
Oppenheimer, L. (1990). The self-concept: European perspectives on its
developments, aspects and applications. Berlin: Springer-Verlag.
Stevens, R. (1996). Understanding the self. London: Sage.
Course Contents Η λήψη αποφάσεων αποτελεί μια σύνθετη αλλά και εξελικτική – αναπτυξιακή διαδικασία με την οποία το άτομο μαθαίνει, μέσω της αξιοποίησης και ανάπτυξης των δεξιοτήτων του, να παίρνει αποφάσεις που αφορούν στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές του επιλογές, με τρόπο ώριμο και ικανοποιητικό. Η διαδικασία λήψης απόφασης ακολουθεί μια συγκεκριμένη πορεία κατά την οποία το άτομο αρχικά θέτει στόχους και συγκεντρώνει πληροφορίες, σκέφτεται τις εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν και τις αξιολογεί, και, στη συνέχεια, συσχετίζοντας όλα τα παραπάνω, επιλέγει τη λύση που είναι προσφορότερη. Ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός συμβάλλει σε μια μεγάλη απόφαση ζωής για τα παιδιά μας την απόφαση που αφορά το μέλλον που θα χαράξουν για τον εαυτό τους και για την κοινωνία γενικότερα. Η επίτευξη αυτού του σκοπού επιχειρείται μέσα από τους τέσσερις, διεθνώς καθιερωμένους, στόχους του Σ.Ε.Π., οι οποίοι είναι: Αυτογνωσία (Αυτοαντίληψη), Πληροφόρηση, Λήψη Απόφασης. Μετάβαση.
Το μάθημα αυτό πραγματεύεται τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Ενότητες:
1. Αυτοαντίληψη, Αυτοεκτίμηση, Αυτογνωσία : Παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωσή τους και η σπουδαιότητά τους.
2. Παράγοντες κοινωνικοποίησης και η επίδρασή τους στη διαμόρφωση της αυτοαντίληψης και στη λήψη αποφάσεων
3. Πολλαπλοί τύποι νοημοσύνης με έμφαση στη συναισθηματική νοημοσύνη και τη νοημοσύνη της επιτυχίας. Αυτοαντίληψη και εκπαίδευση.
4. Αυτοαντίληψη και Συμβουλευτική. Δραστηριότητες και ασκήσεις για την προώθηση της αυτοαντίληψης και της συμβουλευτικής. «Μέτρηση» και αξιολόγηση της αυτοαντίληψης.
5.  Δεξιότητες στον 21ο αιώνα.  Εργασιακές αξίες, λήψη αποφάσεων και Συμβουλευτική.
6. Στρατηγικές λήψης αποφάσεων
7. Δραστηριότητες και βιωματικές ασκήσεις για την προώθηση της αυτοαντίληψης, λήψης αποφάσεων και συμβουλευτικής.
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Δημητρόπουλος, Ε. (2003). Αποφάσεις. Λήψη Αποφάσεων. Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη
References
  • Houser, R.A., Wilczenski, F.L., Ham, M. (2006). Culturally Relevant Ethical Decision-Making in Counseling. Sage Publications.
  • Milner, J., Byrne, P. (2003). Assessment in Counseling. Theory, Process and Decision Making. Palgrave McMillan
  • Amundson,, N., Harris-Bowlsbey, J., Kuder, Inc., Niles, S. (2008)Βασικές αρχές Επαγγελματικής Συμβουλευτικής. Διαδικασίες και Τεχνικές, Κεφ. 10 Αφομοίωση, Λήψη Αποφάσεων και Σχεδιασμός Δράσης, Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Κ.Ε.Π.)
Planned learning activities and teaching methods – Εισηγήσεις
– Παρουσιάσεις διαφανειών (ppt)
– Ομαδικές ασκήσεις
– Συζητήσεις/αναλύσεις εννοιών
– Ανάλυση  περιπτώσεων
– Ατομική εργασία
Assessment methods and criteria
Presentation and Project 40%
Final Exam 60%
Language of instruction English
Work placement(s) NO
Course Unit Title CAREER: THEORIES AND PRINCIPLES OF INDIVIDUAL DEVELOPMENT
Course Unit Code DGC507
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Elective) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Να γνωρίζουν το θεωρητικό υπόβαθρο της Συμβουλευτικής για τη Σταδιοδρομία.
  2. Να κατανοήσουν τη σημασία της γνώσης των διαφόρων θεωρητικών προσεγγίσεων της Συμβουλευτικής για τη Σταδιοδρομία
  3. Να καταστούν ικανοί να χρησιμοποιούν τις θεωρητικές προσεγγίσεις της συμβουλευτικής με τρόπο συνδυαστικό και κριτικό κατά τη συμβουλευτική τους παρέμβαση.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents 1. Θεωρίες χαρακτηριστικών και παραγόντων (Trait and Factor Theory, F. Parsons), Τυπολογική θεωρία (Holland), Θεωρία των Αναγκών (A.Roe), Εξελικτικές θεωρίες (Super), Θεωρία κοινωνικής μάθησης (Krumboltz), Κοινωνιογνωστική Θεωρία (Bandura).  Aνάπτυξη Σταδιοδρομίας και Συστημική θεωρία.

2. Σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις (Krumboltz: The Ηappenstance Learning  Theory,  M. Savickas Career Adaptability).

3. Αφηγηματικές προσεγγίσεις της συμβουλευτικής για τη Σταδιοδρομία.

4. Εργασιακές αξίες και συμβουλευτική.

5. Ο ρόλος της Αυτοαντίληψης στην  επιλογή Σπουδών και Επαγγέλματος. Αυτοαντίληψη και Συμβουλευτική.

Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Amundson, Norman Ε (2008) Βασικές αρχές Επαγγελματικής Συμβουλευτικής Διαδικασίες και Τεχνικές, Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού
  • Δημητρόπουλος, Ε.Γ. (2000). Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας – Εκπαιδευτικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. (Μέρος Β’). Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Kάντας, Α., Χαντζή Α. (1991) Θεωρίες Επαγγελματικής Ανάπτυξης, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Κασσωτάκης, Μ. (2002). Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός – εννοιολογικές διασαφηνίσεις, σκοποί και στόχοι. Στο Μ. Κασσωτάκης (επιμ.). Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός: Θεωρία και Πράξη (σ.σ.43-60). Αθήνα: Τυπωθύτω
References
  • Κασσωτάκης, Μ. (2002). Η πληροφόρηση για τις σπουδές και τα επαγγέλματα και η μεθοδολογία της. Στο Μ. Κασσωτάκης (επιμ.). Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός: Θεωρία και Πράξη (σ.σ.623-635). Αθήνα: Τυπωθύτω
  • Κατσανέβας, Θ. (2002). Επαγγέλματα του μέλλοντος και του παρελθόντος.Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη
  • Coleman, D. (1999). H συναισθηματική νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΚΕΠ) (2001). Εξελίξεις στη Συμβουλευτική και τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό στην αυτή του 21ου αιώνα. Πρακτικά του Α’ Διεθνούς Συνεδρίου του ΕΚΕΠ: Αθήνα.
  • Κρίβας, Σ. (2006). Αναζητώντας τον εαυτόν μου και τον κόσμο: Θεωρία και Πράξη της Συμβουλευτικής για τη Σταδιοδρομία στο Δημοτικό Σχολείο. Πάτρα: Πανεπιστημιακές παραδόσεις (Ομότιτλο βιβλίο θα δημοσιευθεί προσεχώς από τις εκδόσεις Gutenberg).
  • Κοσμίδου-Hardy, Χρ. (1996β) «Ένα Κριτικό, Αναπτυξιακό Μοντέλο για το Σχολικό Επαγγελματικό Προσανατολισμό: Πολυτέλεια ή Αναγκαιότητα;». Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού. Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου (επιστ. Επιμ: Κοσμίδου-Hardy) 38-39. 25-52.
  • Κρίβας, Σ. (2010). Η αφηγηματική προσέγγιση στη συμβουλευτική για τη σταδιοδρομία: Δυνατότητες, όρια – πρακτικές προοπτικές. Πανελλήνιο Συνέδριο ΕΛΕΣΥΠ.
  • Nathan, R., Hill, L.,(2006) Επαγγελματική Συμβουλευτική, (μτφρ.-επιμ. Δ.Σιδηροπούλου-Δημακάκου), Μεταίχμιο, Αθήνα
  • Φλουρής, Γ. (2002). Αυτοαντίληψη, αυτογνωσία και επαγγελματικός προσανατολισμός. Στο Μ. Κασσωτάκης (επιμ.). Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός: Θεωρία και Πράξη (σ.σ.345-366). Αθήνα: Τυπωθύτω
  • Amundson, N. (2003). Active Engagement. RichmondQ Egon Communications
  • Brown, D., & Brooks, L. (1996). Career Choice and Development: Applying Contemporary Theories to Practice. San Francisco: Jossey-Bass.
  • Gardner, H. (1993). Multiple intelligences. The theory in practice. New York: Basic Books.
  • Kriwas, S. (2009). The social constructionism and constructivism in career conseling intervention: Basic theoretical points and practical implications. Εισήγηση (κατόπιν πρόσκλησης) σε επιστημονικό Συμπόσιο στο Πανεπιστήμιο Wrocklau, Poland.
  • Savickas, M. (1997) . Carrer adaptability: An Integrative Construct for Life – Span, Life-Space Theory . The career Development Quarterly (p.247-259)
  • Krumboltz, J. (2009).Happenstance Learning Theory. Journal of Career Assessment;
  • Sharf, R.S. (2006). Applying Career Development Theory to Counseling. USA: Thomson Books/Cole.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις με ενεργό συμμετοχή των φοιτητών/τριων, / συζήτηση
Δημιουργία ομάδων για Βιωματικές ασκήσεις, μελέτη περιπτώσεων
Assessment methods and criteria
Presentation of Assignments 30%
Final Exam 70%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title METHODOLOGY, TECHNIQUES AND EVALUATION TOOLS IN PROFESSIONAL GUIDANCE: PRACTICAL APPLICATIONS
Course Unit Code DGC508
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Elective) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Το μάθημα έχει τόσο θεωρητικό όσο όμως και κυρίως πρακτικό προσανατολισμό, στοχεύοντας στην ευαισθητοποίηση και γνώση από τους φοιτητές και τις φοιτήτριες των φιλοσοφικών, κοινωνικών και επιστημονικών συνιστωσών που επηρέασαν και επηρεάζουν τον χώρο των τεχνικών και εργαλείων αξιολόγησης του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, των βασικών τρόπων ψυχομετρικής παρέμβασης και αξιολόγησης, καθώς και της ορθής επιλογής ψυχολογικών δοκιμασιών για έναν ολοκληρωμένο Επαγγελματικό Προσανατολισμό. Τα επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος είναι οι μεταπτυχιακοί φοιτητές/ τριες να καταστούν ικανοί
  2. Να χρησιμοποιούν τις τεχνικές της συμβουλευτικής παρέμβασης
  3. Να κατανοούν αποτελέσματα ερευνών Συμβουλευτικής για τη Σταδιοδρομία
  4. Να οργανώνουν και να υλοποιούν σχετικές έρευνες
  5. Να γνωρίσουν ψυχομετρικά εργαλεία σχετιζόμενα με τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό
  6. Να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν κριτικά τη σημασία των ψυχομετρικών εργαλείων και τη χρήση τους.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents 1. Μέτρηση και αξιολόγηση: ψυχοκοινωνικές βάσεις της ψυχομετρικής μέτρησης

2. Τεχνικές συνέντευξης: υποβολή ερωτήσεων. Παρατήρηση. Παράφραση. Αντανάκλαση συναισθημάτων.

3. Αφήγηση ιστορίας ζωής.

4. Ατομική και ομαδική συμβουλευτική για τη Σταδιοδρομία. Διαμόρφωση του χάρτη ζωής. Δεξιότητες, κλίσεις, ενδιαφέροντα.

5. Χρήση μεταφορικών φράσεων από το σύμβουλο για διευκόλυνση του συμβουλευόμενου να εστιάσει και να εκφράσει το πρόβλημά του.

6. Επεξεργασία της βιογραφίας του συμβουλευομένου. Δόμηση βιογραφικού, δόμηση portfolio.

7. Τεχνικές αναζήτησης εργασίας.

8. Κατασκευή εργαλείων συμβουλευτικής: Δεοντολογία. Εγκυρότητα και Αξιοπιστία

9.Ψυχομετρικά χαρακτηριστικά εργαλείων.

Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Σιδηροπούλου – Δημακάκου, Δ. (2010). Επαγγελματική αξιολόγηση : Τεστ και ερωτηματολόγια επαγγελματικού προσανατολισμού Αθήνα : Μεταίχμιο.
  • Κατσανέβας, Θόδωρος Κ. (2009). Ο χρυσός κανόνας για επιλογές σταδιοδρομίας: Σύγχρονος επαγγελματικός προσανατολισμός, Αθήνα : Εκδόσεις Πατάκη
References
  • Αλεξόπουλος, Δ. (2011). Ψυχομετρία . Αθήνα: Πεδίο
  • Mellon, R. (2010). Κλινική ψυχομετρία, Αθήνα : Πεδίο
  • Σταλίκας, Α. (2005). Μέθοδοι έρευνας στη Ψυχολογία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Σταλίκας, Α. (2002). Ta ψυχομετρικά εργαλεία στην Ελλάδα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (όλα τα τεύχη)
  • Holland, J.L., Gottfedson, G.D. & Nafziger, D.H. (1975). Testing the validity of some theoretical signs of vocational decision-making ability. Journal of Counseling Psychology, 24, 404-414.
  • Hyde, G., &Trickey, G. (1975). Career Interest Inventory: Manual. London: The Psychological Corporation – Hartcourt Brace & Co.
  • Kapes J., Mastie, M., Whitfield, E. (1994). A Counselor’s Guide to Career Assessment Instruments (3rd edition). The National Career Development Association.
  • Lowman, R. (1998). The Clinical Approach of Career Assessment: Interests, Abilities and Personality. Washington: American Psychological Association.
  • Osipow, S. H. (1987). Career Decision Scale Manual (Rev.Ed.). Odessa, Fl: Psychological Assessment Resources.
  • Sidiropoulou-Dimakakou, D., Mylonas, K., &Argyropoulou, E. (2006). Career Decision-Making Self-Efficacy and Decision-Making Styles of Higher Education Students in Greece. Career Research & Development, 16, 15-19.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ μικροέρευνα.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Assessment methods and criteria
Assignments 10%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO
Course Unit Title ADDICTION, SUBSTANCE ABUSE: PREVENTION AND COPING
Course Unit Code DGC509
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Elective) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Να κατανοήσει το φαινόμενο της ουσιοεξάρτησης, τα αίτια και τους παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του φαινομένου.
  2. Να αποκτήσει τις βασικές γνώσεις και δεξιότητες που αφορούν στη πρόληψη και θεραπεία της εξάρτησης.
  3. Να αποκτήσει μια σφαιρική γνώση για το θέμα της ουσιοεξάρτησης στην Κύπρο. (Νομοθεσία, Εθνική Στρατηγική για τα ναρκωτικά, Αρμόδιοι φορείς, Προγράμματα πρόληψης και θεραπείας)
  4. Να μπορεί αναπτύξει κριτική σκέψη και να αξιοποιήσει αυτές τις γνώσεις και τις δεξιότητες στην επαγγελματική του πρακτική.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents A.  ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
1.  Η έννοια της ουσιοεξάρτησης.
2.  Αίτια, παράγοντες που συμβάλλουν στην εγκατάσταση της ουσιοεξάρτησης.
3.  Ατομικοί παράγοντες:
–  Διαμόρφωση της προσωπικότητας. Ελλείμματα στον ψυχισμό
–  Εφηβεία και χρήση ουσιών
4.  Οικογενειακοί παράγοντες
–  Η οικογένεια του ουσιοεξαρτημένου
–  Οικογενειοεξάρτηση
–  Η οικογένεια ως «κλειστό σύστημα»
5.  Ουσίες-Πρόσβαση στην ουσίαB.  ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΟΥΣΙΩΝ
1.  Συνοσηρότητα ουσιοεξάρτησης και ψυχικής διαταραχής

C.  Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
1.  Απόφαση θεραπείας-θεραπευτικό αίτημα-κινητοποίηση
2.  Η θεραπευτική σχέση
3.  Συμβουλευτική των εξαρτήσεων. Ο ρόλος της ψυχοθεραπείας.
4.  Ο ρόλος της οικογένειας στην θεραπεία των εξαρτήσεων
5.  Ο ρόλος των ομάδων στην θεραπεία ων εξαρτήσεων
6.  Ο ρόλος της τέχνης στη θεραπεία των εξαρτήσεων
7.  Πρόληψη της υποτροπής
8.  Σχεδιασμός Θεραπευτικών προγραμμάτων

D.  Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΟΥΣΙΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
1.  Παράγοντες πρόληψης.
2.  Ευάλωτες ομάδες πληθυσμού
3.  Σχεδιασμός  προληπτικών προγραμμάτων

E.  Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
1.  Η νομοθεσία για τα ναρκωτικά.
2.  Αντιναρκωτικό Συμβούλιο Κύπρου. Αρμοδιότητες, δράσεις.
3.  Εθνική στρατηγική για την πρόληψη και θεραπεία των εξαρτήσεων.
4.  Προγράμματα Πρόληψης και Θεραπείας στην ΚύπροRecommended and/or required reading:Textbooks

  • Μάτσα Κ. Ψάξαμε ανθρώπους, βρήκαμε σκιές…Το αίνιγμα της τοξικομανίας. Εκδόσεις Άγρα,1995
  • Σημειώσεις διδάσκουσας.

References

  • Μάτσα Κ. Ψάξαμε ανθρώπους, βρήκαμε σκιές…Το αίνιγμα της τοξικομανίας. Εκδόσεις Άγρα,1995
  • Μάτσα Κ. Ψυχοθεραπεία και τέχνη στην απεξάρτηση. Εκδόσεις Άγρα,2008
  • Wencke De Wildt, Maarten Merkx.Συνέντευξη κινητοποίησης(Σε μετάφραση)
  • Ντένις Κ. Νταίηλυ. Εγχειρίδιο πρόληψης της υποτροπής. Για άτομα σε απεξάρτηση από το αλκκόλ και άλλες ουσίες.(Σε μετάφραση Άννας Πετρίδου)
  • G.Allan Marlatt, Denniw M. Donovan. Relapse Prevention. The Guilford Press, 2005. (Σε μετάφραση από εκδόσεις Ερευνητές-ΚΕΘΕΑ)
  • Mary Marden Velasqouez,Gaylin Gaddy Maurer, CathyCrouch. Group treatment for Substance abuse. The Guilford Press,2001 ( Σε μετάφραση από Εκδόσεις: Ερευνητές-ΚΕΘΕΑ, 2008).
  • M. Dunkan Stanton, Thomas C. Todd. The Family Therapy of Drug Abuse and Addiction. The Guilford Press,1982 ( Σε μετάφραση από εκδόσεις ;Ερευνητές –ΚΕΘΕΑ, 2009)
  • Dolto F., Dolto Tolits Εφηβοι: Προβλήματα και Ανησυχίες. Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα,1990.
  • Τσιάντης Ι., Χριστιανόπουλος Κ., Αναστασόπουλος Δ., κ.α Εφηβεία : Ένα Μεταβατικό Στάδιο σε ένα Μεταβαλλόμενο Κόσμο. Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1994.
  • Κοκκέβη Α. Η χρήση νόμιμων και παράνομων τοξικών ουσιών στην εφηβεία. Σύγχρονα θέματα παιδοψυχιατρικής. Επιμέλεια. Τσιάντης Ι. Τόμος Β, μέρος ΙΙ , 1987.Εκδ. Καστανώτης.
  • Ναρκωτικά – Κοινωνικά Αίτια, Πρόληψη, Θεραπεία. Σύγχρονη Εποχή. Αθήνα, 1990.
  • Bourgeret Jean. Τοξικοεξάρτηση και Προσωπικότητα, Ελληνικά Γράμματα Αθήνα,1999.

Planned learning activities and teaching methodsΟργάνωση και διεξαγωγή  ημερίδας με θέμα τις εξαρτήσεις προς τους φοιτητές του πανεπιστημίου όπου θα μπορούν να παρουσιάσουν τις ανατιθέμενες σε αυτούς εργασίες. (Η ημερίδα θα μπορούσε να διεξαχθεί  την  Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών)Assessment methods and criteria

Assignment 20%
Midterm Exam 30%
Final Exam 50%

Language of instructionGreekWork placement(s)NO

 

Course Unit Title HIGH RISK CHILDREN AND ADOLESCENTS : COUNSELING FOR RESILIENCE
Course Unit Code DGC510
Course Unit Details MA Counselling and Guidance (Elective) –
Number of ECTS credits allocated 8
Learning Outcomes of the course unit By the end of the course, the students should be able to:

  1. Να κατανοήσουν ψυχολογικές προσεγγίσεις ερμηνείας συμπεριφορών του παιδιού, του έφηβου και του νέου εντάσσονται στο πλαίσιο της ψυχοπαθολογίας.
  2. Να αποκτήσουν βασικές γνώσεις για τις αντικοινωνικές συμπεριφορές και την παραβατικότητα των παιδιών / εφήβων και των νέων.
  3. Να οικειοποιηθούν τρόπους προσέγγισης και να συζητούν κριτικά στις δυνατότητες ή και περιορισμούς του Συμβούλου να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα και να παρέχει βοήθεια στο αναπτυσσόμενο άτομο.
  4. Να καταστούν ικανοί να εφαρμόζουν πρακτικά γνώσεις, τεχνικές και δεξιότητες που θα αποκτηθούν.
Mode of Delivery Face-to-face
Prerequisites NONE Co-requisites NONE
Recommended optional program components NONE
Course Contents 1.  Ειδικά θέματα ψυχοπαθολογίας παιδιού και εφήβου. Φυσιολογικότητα – Παθολογία.
2.  Κατάθλιψη, Μετατραυματική διαταραχή.
3.  Συμπεριφορές εθισμού : Κατάχρηση απαγορευμένων ουσιών, εθισμός στο διαδίκτυο, αλκολισμός. Συμβουλευτική για πρόληψη και τεχνικές παρέμβασης.
4.  Διατροφικές διαταραχές εφήβων / νέων : Νευρική ανορεξία / βουλιμία.
5.  Αντικοινωνικές συμπεριφορές, νεανική παραβατικότητα
6.  Τρόποι προσέγγισης του παιδιού και του εφήβου
Recommended and/or required reading:
Textbooks
  • Δημητρίου, Λ. (2012). Τα έξι πρώτα χρόνια της ζωής. Αθήνα: Πεδίο.
  • Κάκουρος, Ε., & Μανιαδάκη, Κ. (2002). Ψυχοπαθολογία Παιδιών και Εφήβων. Αθήνα: Τυπωθύτω.
References
  • Καλαντζή – Αζίζι, Α., & Μπεζεβέκης, Η. (2000). Θέματα ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πολεμικός, Μ Καϊλα & Φ. Καλαβάσης (επιμ.). Εκπαιδευτική, Οικογενειακή και Πολιτική Ψυχοπαθολογία, Τομ.Α’ . Αθήνα: Ατραπός.
  • Stanton, M. Dunkan. Οικογενειακή θεραπεία για την κατάχρηση ουσιών και την εξάρτηση – 1η έκδ. – Αθήνα :Ερευνητές, Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕ.Θ.Ε.Α.)
  • Τζωρτζακάκη- Λυμπεροπούλου, Κ. (2012). Τι σημαίνει εφηβεία σήμερα. Αθήνα : Καλέντης
  • Χαράκης, Κ. (2005) (επιμ.). Αντικοινωνική Συμπεριφορά των Νέων της Κύπρου: Ρατσιστικές Τάσεις. Αθήνα: Σάκκουλας
  • American Psychiatric Association. (1987). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (3rd ed., rev.). Washington, DC: American Psychiatric Association.
  • Ashery, R.S., Robertson, E.B., & Kumpfer, K.L. (Eds.). (1998). Drug abuse prevention throughfamily interventions. National Institute on Drug Abuse Research Monograph 177. Rockville, MD: NIDA.
  • Bank, L., Marlowe, J.H., Reid, J.B., Patterson, G.R., & Weinrott, M.R. (1991). A comparativeevaluation of parent-training interventions for families of chronic delinquents. Journal of Abnormal Child Psychology, 19, 15–33.
  • Baumrind, D. (1985). Familial antecedents of adolescent drug use: A developmental perspective. In C.L. Jones & R.J. Battjes (Eds.), Etiology of drug abuse: Implications for prevention (pp. 13–44). National Institute on Drug Abuse Research Monograph 56. Rockville, MD: NIDA.
  • Baumrind, D. (1991). Effective parenting during the early adolescent transition. In P.A. Cowan& E.M. Heatherington (Eds.), Family transitions (pp. 111–164). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
  • Botvin, G.J., & Schinke, S. (Eds.). (1997). The etiology and prevention of drug abuse among minority youth. New York: Haworth
  • Cauce, A. (1987). School and peer competence in early adolescence: A test of domain-specificself-perceived competence. Developmental Psychology, 23, 287–291
  • Chassin, L., Pillow, D.R., Curran, P.J., Molina, B.S.G., & Barerra, M. (1993). Relation of parentalalcoholism to early adolescent substance use: A test of three mediating mechanisms. Journal of Abnormal Psychology, 102, 3–19.
  • Dishion, T.J., & McMahon, R.J. (1998). Parental monitoring and the prevention of child and adolescent problem behavior: A conceptual and empirical formulation. Clinical Child and Family Psychology, 1, 61–75.
  • Harter, S. (1988). Manual for the Self-Perception Profile for Adolescents. Denver, CO: University of Colorado.
  • Parker, J.G., Rubin, K.H., Price, J.M., & DeRosier, M.E. (1995). Peer relationships, child development, and adjustment: A developmental psychopathology perspective. In D. Cicchetti &D.J. Cohen (Eds.), Developmental psychopathology, Vol. 2: Risk, disorder, and adaptation (pp. 96–161). New York: Wiley.
  • Patterson, G.R., Dishion, T.J., Reid, J.BSilverberg, S.B., & Gondoli, D.M. (1996). Autonomy in adolescence: A contextualized perspective. In G.R. Adams, R. Montemayor, & T.P. Gullotta (Eds.), Advances in adolescent development, Vol. 8: Psychosocial development during adolescence (pp. 12–60). Thousand Oaks, CA: Sage.
Planned learning activities and teaching methods Διαλέξεις, Συζητήσεις, Παρουσιάσεις, Γραπτές εργασίες/ μικροέρευνα.
Χρήση της διαδικτυακής πλατφόρμας του πανεπιστημίου για ανάρτηση των διαλέξεων και εργασιών και για ανοικτές συζητήσεις με τους φοιτητές.
Assessment methods and criteria
Assignment/Presentation 30%
Case Study/Presentation 30%
Final Exam 40%
Language of instruction Greek
Work placement(s) NO

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

    1. Πως θα βρω σπίτι στην Κύπρο;

Επικοινωνώντας με το γραφείο Φοιτητικής Μέριμνας του Πανεπιστημίου θα έχετε όσες πληροφορίες χρειάζεστε προκειμένου να επιλέξετε το σπίτι που σας αντιπροσωπεύει. Το γραφείο θα σας στείλει τη λίστα με τα διαθέσιμα διαμερίσματα που ενοικιάζονται περιμετρικά του Πανεπιστημίου και θα είστε πλέον σε θέση να επιλέξετε σπίτι πριν ακόμη μεταβείτε στην Κύπρο.

    1. Ποιο είναι το κόστος διαμονής και διατροφής;

Τα ενοίκια κυμαίνονται γύρω στα 300 με 350 ευρώ. Η διατροφή είναι αντίστοιχη με το κόστος διατροφής στην Ελλάδα. Κατά μέσο όρο ένας φοιτητής θα χρειαστεί μηνιαίως από 600- 800 ευρώ, ανάλογα με το επίπεδο ζωής που επιθυμεί κάθε φοιτητής.

    1. Πού μπορώ να απευθύνομαι κατά τη διάρκεια των σπουδών μου;

Στο Πανεπιστήμιο Frederick λειτουργεί η Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας. Σκοπός της Υπηρεσίας είναι η συμβολή στην ανάπτυξη ενός ακαδημαϊκού περιβάλλοντος όπου προάγεται η εποικοδομητική μάθηση, η ακαδημαϊκή επιτυχία και η κοινωνικοποίηση των φοιτητών του Πανεπιστημίου.